ก่อนจะได้กิน คุณต้องนั่งฉีกแป้งกลมๆ เป็นชิ้นเล็กด้วยมือตัวเองก่อน 10-20 นาที — นี่ไม่ใช่แค่ซุปแกะ แต่คือพิธีกรรมที่คนซีอานทำมาเป็นร้อยปี และเป็นจานที่บอกว่าคุณมาถึงเมืองนี้จริงๆ แล้ว
ถ้ามีจานเดียวที่ต้องสั่งให้ได้ตอนมาซีอาน คนทั้งเมืองจะพยักหน้าเป็นเสียงเดียวกันว่า หยางโร่วเพ้าโม่ (羊肉泡馍 yáng ròu pào mó) — แปลตรงๆ ว่า "ขนมปังแช่ในซุปแกะ" ฟังดูเรียบง่าย แต่สิ่งที่ทำให้จานนี้พิเศษไม่เหมือนใครคือ คุณต้องลงมือทำส่วนหนึ่งด้วยตัวเอง
นี่คืออาหารหลักของ แคว้นส่านซี (陕西) และเป็นมรดกของชาว หุย (回族) หรือมุสลิมจีนที่ตั้งรกรากในซีอานมานานนับพันปี — ดินแดนนี้เป็นปลายทางเส้นทางสายไหม คาราวานพ่อค้านำแกะ เครื่องเทศ และวิถีกินแบบฮาลาลเข้ามา แป้งแข็งที่ไม่ใส่ยีสต์อย่าง ทัวทัวโม่ (饦饦馍) เก็บได้นาน พกพาง่าย เหมาะกับชีวิตเดินทาง พอเอามาฉีกแช่ในน้ำซุปแกะร้อนๆ ก็กลายเป็นมื้ออิ่มท้องที่ให้พลังงานสูง
หัวใจอยู่ที่ น้ำซุป — เคี่ยวกระดูกแกะ เนื้อแกะ กับเครื่องเทศอย่างขิง โป๊ยกั๊ก และพริกหอมนานหลายชั่วโมงจนน้ำขุ่นข้นและหวานจากกระดูก จากนั้นนำแป้งที่คุณฉีกไว้มาต้มรวมกับวุ้นเส้น เห็ดหูหนู และเนื้อแกะหั่นบาง โรยต้นหอมผักชี เสิร์ฟร้อนๆ พร้อม กระเทียมดองหวาน (糖蒜) และพริกบดข้างจาน — ทุกอย่างมารวมกันในชามใหญ่ใบเดียวที่กินคนเดียวก็อิ่มจนเย็น
หยางโร่วเพ้าโม่ไม่ใช่แค่เนื้อกับน้ำ — ทุกองค์ประกอบมีหน้าที่ของมัน รู้จักไว้แล้วจะกินสนุกขึ้นมาก
1
หน้าตาเหมือนแผ่นแป้งกลมหนาๆ อบจนแข็งและแห้ง — ตั้งใจทำให้แน่นแบบนี้เพราะต้องทนการแช่น้ำซุปร้อนโดยไม่เละ เนื้อแป้งครึ่งสุกครึ่งดิบ (半生半熟) เมื่อฉีกเป็นชิ้นเล็กแล้วต้มในซุป มันจะดูดน้ำซุปเข้าไปเต็มที่แต่ยังคงเนื้อหนึบ ไม่ยุ่ยจนกลายเป็นโจ๊ก นี่คือสิ่งที่ทำให้เพ้าโม่ต่างจากซุปขนมปังทั่วไป
น้ำซุปคือตัววัดฝีมือร้านจริงๆ ร้านที่ดีจะเคี่ยวกระดูกแกะ เนื้อแกะ กับเครื่องเทศอย่างขิง โป๊ยกั๊ก อบเชย และพริกหอมนานหลายชั่วโมงจนน้ำขุ่นขาวข้น หวานจากกระดูก ไม่คาว เวลาฉีกแป้งเสร็จ ครัวจะนำแป้งของคุณไปต้มรวมกับน้ำซุปนี้ในกระทะ ปรุงเฉพาะชามของคุณคนเดียว แล้วเสิร์ฟกลับมาร้อนๆ
เวอร์ชันดั้งเดิมคือ แกะ (羊肉泡馍) น้ำซุปหอมเข้มและมีกลิ่นแกะชัดเจน เป็นรสที่คนซีอานรักที่สุด แต่ถ้าคุณกินกลิ่นแกะไม่ค่อยได้ ร้านส่วนใหญ่มี เวอร์ชันเนื้อวัว (牛肉泡馍 หนิวโร่วเพ้าโม่) ที่รสอ่อนกว่า กลิ่นน้อยกว่า วิธีทำเหมือนกันทุกอย่าง ต่างแค่ชนิดเนื้อ ถ้ามาครั้งแรกลองแบบแกะก่อนเพราะเป็นต้นตำรับ แต่ไม่มีผิดถูก เลือกตามลิ้นตัวเองได้เลย
ทุกชามจะมาพร้อมจานเล็กสองอย่าง — กระเทียมดองหวาน (糖蒜 ถังซ่วน) คือกระเทียมทั้งหัวดองน้ำส้มผสมน้ำตาลจนหวานอมเปรี้ยว เนื้อกรอบใส กัดสลับกับซุปแล้วช่วยตัดความเลี่ยนและกลิ่นแกะได้ดีมาก ส่วน พริกบด (辣酱) สีแดงให้ตักผสมลงในซุปทีละนิดตามชอบ คนซีอานถือว่าสองอย่างนี้คือคู่หูประจำชามที่ขาดไม่ได้ อย่าลืมลอง
เมื่อสั่งเสร็จ พนักงานจะนำ ชามใหญ่เปล่า พร้อมแป้งกลมแข็ง 2 ก้อน และหมายเลขโต๊ะมาวางตรงหน้า อย่าเพิ่งตกใจว่าทำไมยังไม่มีน้ำซุป — งานของคุณคือเริ่มฉีกแป้งนี่เอง ร้านเก่าแก่บางร้านจะให้ผ้ากันเปื้อนหรือถุงมือมาด้วย
นี่คือหัวใจของพิธี — ใช้มือฉีกแป้งเป็นชิ้นเล็กๆ ขนาดประมาณ เมล็ดถั่วเหลือง หรือเล็กกว่า ยิ่งเล็กและขรุขระยิ่งดี เพราะชิ้นเล็กจะดูดซับน้ำซุปได้ทั่วถึงและสุกเสมอกัน ห้ามใจร้อนฉีกเป็นก้อนใหญ่ — มันจะแข็งข้างในและสุกไม่ทั่ว มีคำพูดติดปากว่า "พ่อครัวดูจากวิธีฉีกแป้งว่าคุณเป็นนักกินตัวจริงหรือเปล่า"
ใช้เวลาราว 10–20 นาที ต่อชาม ฟังดูนาน แต่นี่คือช่วงที่สนุกที่สุด นั่งคุยกับเพื่อนไปฉีกไป เป็นจังหวะที่คนซีอานรอคอย ไม่ใช่ภาระ
ฉีกเสร็จแล้วยกชามไปคืนพนักงานพร้อมหมายเลขโต๊ะ ครัวจะนำแป้งของคุณไปต้มกับน้ำซุปแกะ ปรุงเฉพาะชามของคุณ ใส่วุ้นเส้น เนื้อแกะ เห็ด แล้วเสิร์ฟกลับมา — ตรงนี้บางร้านมีตัวเลือกความข้นของน้ำให้เลือก: กานเพ้า (干泡) น้ำน้อยแห้งหน่อย · โข่วทัง (口汤) น้ำพอดี · สุ่ยเหวยเฉิง (水围城) น้ำเยอะแบบซุป มือใหม่เลือกโข่วทังไว้ก่อนกำลังดี
เคล็ดลับสุดท้ายที่คนซีอานทำกัน — อย่าคนชามให้ทั่ว แต่ค่อยๆ กินจากขอบชามเข้าหาตรงกลาง เพื่อให้แป้งตรงกลางยังอุ่นและหนึบจนคำสุดท้าย กัดกระเทียมดองสลับ ตักพริกผสมตามชอบ ชามใหญ่ขนาดนี้กินคนเดียวอิ่มแน่นเป็นมื้อหลักได้สบาย
ตั้งแต่แบรนด์เก่าแก่ร้อยปีจนถึงร้านเล็กในเขตมุสลิม ทุกร้านยืนยันว่ายังเปิดอยู่
ถ้าถามว่าร้านหยางโร่วเพ้าโม่ร้านไหนดังที่สุดในซีอาน คำตอบมักเป็น Lao Sun Jia เปิดมาตั้งแต่ปลายราชวงศ์ชิงปี 1898 ผ่านมากว่าร้อยปีจนได้รับยกย่องเป็นแบรนด์เก่าแก่ระดับชาติและมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม น้ำซุปเข้มข้นเป็นเอกลักษณ์ มีหลายสาขาแถบถนน Dong Dajie (ตงต้าเจีย) บรรยากาศเป็นร้านใหญ่นั่งสบาย มีเมนูรูปภาพช่วยสั่งสำหรับนักท่องเที่ยว
อีกหนึ่งสถาบันของเมืองนี้ ตั้งอยู่ที่จัตุรัสระหว่างหอระฆังกับหอกลอง (Bell and Drum Tower Square) ตกแต่งสไตล์ราชวงศ์ถังสวยงาม เทคนิคการทำหนิวหยางโร่วเพ้าโม่ของที่นี่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับชาติ เมื่อปี 2008 เคยถูกเสิร์ฟในงานเลี้ยงระดับรัฐมาแล้ว ทำเลกลางเมืองสุดๆ เดินจากหอระฆังถึงได้เลย เหมาะแวะกินระหว่างเที่ยวจุดแลนด์มาร์ก
นอกจากแบรนด์ใหญ่ ในเขตมุสลิมและตรอกซอยรอบๆ อย่าง Beiyuanmen (北院门) และ Dapiyuan (大皮院) มีร้านเพ้าโม่ฮาลาลเล็กๆ ที่คนซีอานกินเป็นประจำ ราคาถูกกว่าและบางร้านน้ำซุปไม่แพ้ร้านดัง บอกตรงๆ ว่าถนนเส้นหลักค่อนข้างเป็นแหล่งนักท่องเที่ยว ถ้าอยากได้บรรยากาศจริงๆ ให้เดินเข้าตรอกเล็กที่คนถิ่นเดินกัน มองหาร้านที่มีคนนั่งฉีกแป้งกันเต็มร้าน — สัญญาณว่าของจริง