ควันเนื้อแกะย่างลอยข้ามตรอก กลิ่นยี่หร่าคลุ้งไปทั้งถนน — แต่ถนนใหญ่หน้าหอกลองคือกับดักนักท่องเที่ยว คู่มือนี้พาเลี้ยวเข้าตรอกหลังที่คนซีอานกินจริง บอกตรงๆ ว่าอะไรอร่อย อะไรแพงเกิน
ลองนึกภาพนี้ — คุณเดินจากหอระฆัง ผ่านหอกลอง แล้วเลี้ยวเข้าถนนที่ป้ายไฟแดงเขียนตัวจีนตัวโต ควันเตาย่างลอยฉุย เสียงมีดสับเนื้อบนเขียงดังเป็นจังหวะ คนเบียดกันแน่นจนต้องเดินตามกระแส นี่คือ เป๋ยย่วนเหมิน (北院门) หรือที่ฝรั่งเรียก "Muslim Street" — ภาพจำของซีอานที่ทุกคนถ่ายรูป
แต่บอกตรงๆ เลยนะ ถนนเส้นนั้นคือ ส่วนที่นักท่องเที่ยวเยอะที่สุดและแพงที่สุด ของย่าน ค่าเช่าหน้าร้านสูงลิ่ว ร้านขายของซ้ำๆ กันเป็นสิบ และของบางอย่างถูกทำมาเพื่อถ่ายรูปลงโซเชียลมากกว่าเพื่อกิน คนซีอานจริงๆ ไม่ค่อยเดินกินที่นั่น — เขาเลี้ยวเข้า ตรอกหลัง อย่างต้าผีย่วน (大皮院) ซีหยังซื่อ (西羊市) หรือเดินไกลออกไปอีกหน่อยที่ส่าจินเฉียว (洒金桥) ที่ราคาถูกกว่าครึ่งและอร่อยกว่าชัดเจน
คู่มือนี้พาไปทั้งสองแบบ — ถนนใหญ่ที่ต้องเดินผ่านอยู่แล้ว และตรอกหลังที่คุ้มกว่ามาก พร้อมบอกว่าจานไหนกินตรงไหน อยากรู้ว่า กินอะไร ในซีอานโดยรวม ดูคู่กับ คู่มือเมนูเด็ดซีอาน ได้เลย
เริ่มจากถนนใหญ่ที่ต้องผ่าน แล้วค่อยเลี้ยวเข้าที่คนท้องถิ่นกิน
1
นี่คือถนนหลักที่คนเรียกว่า "หุยหมินเจีย" (回民街) — ปูหินสวย ตึกสไตล์หมิง-ชิง ป้ายไฟแดงเต็มสองฝั่ง เดินสนุก ถ่ายรูปสวย เป็นจุดที่ต้องผ่านอยู่แล้วถ้าเดินมาจากหอกลอง บรรยากาศกลางคืนคือไฮไลต์ตัวจริง
แต่ขอบอกตามตรง: ของกินบนถนนนี้ ราคาสูงกว่าตรอกหลัง 30–50% และร้านหลายเจ้าขายของเหมือนๆ กัน ของที่ควรลองบนถนนนี้จริงๆ มีไม่กี่อย่าง — เนื้อแกะย่างไม้ใหญ่ เสียบกิ่งหงหลิว (红柳) ที่ย่างสดตรงหน้า · ขนมลูกพลับทอด (黄桂柿子饼) ร้านที่ทอดใหม่ๆ · และซาลาเปาน้ำ เจี่ยซาน (贾三灌汤包) ร้านเก่าแก่ที่มีสาขาบนถนนนี้ ที่เหลือ — เก็บท้องไว้เลี้ยวเข้าตรอก
2
เลี้ยวออกจากถนนใหญ่เข้าตรอกแคบๆ แล้วบรรยากาศเปลี่ยนทันที — เงียบลง คนน้อยลง แต่ร้านที่เห็นคือร้านที่คนแถวนี้กินกันมาหลายสิบปี ต้าผีย่วนคือตรอกที่คนซีอานยกให้เป็น "ของจริง" ราคาถูกกว่าถนนใหญ่ชัดเจน
ของที่ต้องลอง: หยังโร่วเพ่าโม่ (羊肉泡馍) ซุปแกะฉีกขนมปังแบบดั้งเดิม ร้านในตรอกนี้ราคาย่อมเยากว่าร้านดังบนถนนใหญ่ · เนื้อแกะตุ๋นในชามใหญ่ (水盆羊肉) ซดน้ำซุปร้อนๆ · ฮุ่ยฮุยจิ่ว (烩烩菜) ผักรวมตุ๋นกับลูกชิ้นแบบบ้านๆ และอย่าลืม เจี่ยซาน (贾三) ซาลาเปาน้ำชื่อดังก็มีสาขาแถวซีหยังซื่อใกล้ๆ นี้ — เนื้อในแน่น น้ำซุปฉ่ำ
ถ้ามีเวลาเดินไกลออกจากถนนนักท่องเที่ยวอีกนิด ส่าจินเฉียวคือรางวัล — ถนนนี้ไม่ใช่ "ถนนดังในเน็ต" แต่เป็นย่านกินของชุมชนหุยที่เปิดมาหลายสิบปี เต็มไปด้วยเสียงคุย เสียงกระทะ และกลิ่นที่ทำให้ท้องร้องตั้งแต่ปากซอย คนท้องถิ่นกินที่นี่ในงบราว ¥20 ต่อคน (฿100) ก็อิ่ม
ที่ต้องลอง: หูลาทัง (胡辣汤) ซุปเผ็ดข้นใส่ลูกชิ้นเนื้อ — ร้านเก่าแก่อย่าง หลี่เหว่ยอี (李唯一) เริ่มเคี่ยวหม้อตั้งแต่ตี 4 ซดคู่ขนมปังเป็นอาหารเช้าในตำนาน · โร่วเจียโม่ของหยางเทียนอวี้ (杨天玉) เนื้อวัวตุ๋นจากขาหลังวัวท้องถิ่น ยัดในแป้งอบใหม่ๆ · เกี๊ยวเนื้อร้านหม่าเอ้อร์ (马尔) เปิดมา 30 ปี น้ำจิ้มเปรี้ยวสูตรบรรพบุรุษ · และเนื้อแกะย่างเสียบกิ่งหงหลิวตอนค่ำ
4
ถ้ามีกลิ่นเดียวที่เป็นตัวแทนของย่านมุสลิมซีอาน นั่นคือกลิ่นเนื้อแกะหยดมันลงถ่านแล้วโดนยี่หร่ากับพริก — ลอยข้ามตรอกตั้งแต่ยังไม่เห็นเตา เตาย่างยาวเรียงไม้เป็นพรืด คนย่างพลิกไม้รัวๆ ราดยี่หร่าและพริกป่นเป็นกำมือ
เคล็ดลับสำคัญ: เลือกไม้ใหญ่ที่เสียบกิ่งหงหลิว (红柳) ไม่ใช่ไม้ไผ่เล็กๆ — กิ่งหงหลิว (ไม้ทามาริสก์) ให้กลิ่นหอมไม้อ่อนๆ ซึมเข้าเนื้อระหว่างย่าง เนื้อชิ้นใหญ่ฉ่ำกว่า ไม้ละราว ¥5–10 (฿25–50) สั่ง 5–6 ไม้กินเล่นกำลังดี กินคู่เบียร์เย็นหรือน้ำอัดลม หรือสั่งแผ่นแป้งหนา (饦饦馍) มาฉีกกินคู่
5
คนเรียกมันว่า "เบอร์เกอร์จีน" แต่จริงๆ มันเก่ากว่าเบอร์เกอร์ทุกชนิดมาก — แป้งอบ ไป๋จี๋โม่ (白吉馍) กรอบนอกนุ่มใน ผ่าครึ่งแล้วยัดเนื้อตุ๋นสับละเอียดที่เคี่ยวในน้ำพะโล้สูตรเก่าหลายชั่วโมง ในย่านมุสลิมเวอร์ชันที่กินคือ เนื้อวัวหรือเนื้อแกะ (ฮาลาล) ไม่ใช่หมูตุ๋นแบบนอกย่าน บางร้านใส่พริกเขียวสับเพิ่มความสดและเผ็ดอ่อนๆ
เคล็ดลับเลือกร้าน: มองหาร้านที่อบแป้งสดในเตาตั้ง ถ้าแป้งเย็นแล้ววางกองไว้ เดินผ่านได้เลย แป้งที่อบใหม่จะกรอบและหอม กัดแล้วได้ยินเสียง · ร้านในส่าจินเฉียวอย่างของหยางเทียนอวี้ (杨天玉) ขึ้นชื่อเรื่องเนื้อตุ๋นแน่นๆ อยากรู้ลึกเรื่องจานนี้ ดู คู่มือโร่วเจียโม่ซีอาน เต็มๆ
6
นี่คือจานที่เป็นหัวใจของอาหารซีอานเลยก็ว่าได้ — และมันมาพร้อม "พิธีกรรม" ที่สนุก ร้านจะเสิร์ฟแผ่นแป้งแข็งๆ (饦饦馍) มาให้คุณ ฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ ด้วยมือเอง ยิ่งฉีกเล็กเท่าเม็ดถั่ว ซุปยิ่งซึมเข้าดี ฉีกเสร็จส่งกลับครัว เขาจะเอาไปต้มกับน้ำซุปแกะเข้มข้น วุ้นเส้น และเนื้อแกะ แล้วเสิร์ฟกลับมาร้อนๆ
กินคู่ กระเทียมดอง (糖蒜) สีม่วงอ่อนเปรี้ยวหวานตัดเลี่ยน และพริกเผาสีแดง (辣椒酱) ร้านในตรอกอย่างต้าผีย่วนราคาย่อมเยากว่าร้านดังบนถนนใหญ่ บางคนชอบเวอร์ชันเนื้อวัว (牛肉泡馍) ที่รสอ่อนกว่าหน่อย อยากรู้ลึกเรื่องร้านดังอย่างเหล่าซุนเจีย (老孙家) และวิธีกิน ดู คู่มือเมนูเด็ดซีอาน
7
ของหวานที่เป็นเอกลักษณ์ของซีอานจริงๆ — แป้งทำจาก ลูกพลับสุก ของแถบหลินถง ผสมแป้งนวดเป็นแผ่นกลม ยัดไส้น้ำตาลดอกหอมหวาน (桂花) งา หรือถั่ว แล้วทอดในกระทะจนเปลือกนอกกรอบสีส้มทอง ข้างในนุ่มหนึบหวานหอม กัดร้อนๆ คือที่สุด ราคาราว ¥5–8 ต่อชิ้น (฿25–40)
ของหวานและของกินเดินอื่นที่ต้องลอง: จิ้งเกา (镜糕) ข้าวเหนียวนึ่งในพิมพ์ไม้เล็กๆ เสียบไม้ราดน้ำตาลแดง-งา · เจินเกา (甑糕) ข้าวเหนียวนึ่งกับอินทผาลัมและถั่วแดงเป็นชั้นๆ ขายเป็นอาหารเช้า มักหมดตั้งแต่บ่าย · ผลไม้อบแห้งกับถั่วอบ (干果) วอลนัท แอปริคอต อินทผาลัม ขายชั่งกิโล (ถามราคาก่อนตัก!) · และ น้ำกุหลาบเย็น หรือนมอัลมอนด์หวานๆ ดับร้อน
เดินกินของย่างกับขนมจนเริ่มเลี่ยน ลองนั่งพักสั่งของคาวที่ต้องกินช้าๆ — กวานทังเปา (灌汤包) ซาลาเปาน้ำใส่น้ำซุปข้างใน ร้านดังคือ เจี่ยซาน (贾三灌汤包) ร้านเก่าแก่ของย่าน มีสาขาทั้งบนเป๋ยย่วนเหมินและที่ซีหยังซื่อ (西羊市) — แป้งบาง เนื้อในแน่น คีบขึ้นมาเจาะรูจิบน้ำซุปก่อนกัน
ของคาวอื่นที่ควรลอง: เหลียงผี (凉皮) เส้นแป้งเย็นนุ่มหนึบราดน้ำส้มสายชู พริก และงา — จานเย็นดับร้อนที่ไม่มีเนื้อ กินได้แม้มังสวิรัติ · โจ๊กข้าวฟ่าง (八宝粥) หวานๆ อุ่นๆ · และน้ำซุปแกะใสๆ (水盆羊肉) ที่กินคู่แป้งกลม ซีหยังซื่อเป็นตรอกที่รวมร้านขนมหวานกับของคาวเก่าแก่ไว้เยอะ เดินต่อจากต้าผีย่วนได้เลย