6 จานที่ต้องลอง ก่อนออกจากอิเสะ
เรียงตามความเป็นเอกลักษณ์ — จานที่หาที่ไหนก็ไม่เหมือนจานที่นี่
1
เคยเจอไหม — อุด้งที่ดูเหมือน "ต้มนานเกิน" แต่พอลิ้มลองแล้วถึงบางอ้อ? อิเสะอุด้งใช้เส้นหนาพิเศษที่ต้มนานจนนุ่มอ่อนโยน ตรงข้ามกับแนวทางนิยมเส้นหนึบของซาโนะหรือซานุกิ จุดเด่นคือ ซอสทามาริ — ซีอิ๊วหมักแบบโบราณที่ไม่ใช้แป้งสาลีผสม สีดำเข้มผสมมิรินให้รสหวานเค็มเข้มข้น ราดเป็นกองเล็กๆ ตรงกลาง ไม่ใช่น้ำซุปเยิ้มเหมือนอุด้งปกติ กินแล้วไม่อึดอัด เหมาะกับการเดินไหว้ศาลเจ้าต่อ ร้านที่คนแนะนำมากที่สุดคือ Fukusuke บนถนนโอฮาราอิมาชิ เปิดตั้งแต่เช้าตรู่ เข้าคิวสั้น
2
ลองนึกภาพชาวประมงบนเรือในทะเล หิวกลางวัน จับปลาคัตสึโอะสดมาสไลซ์บนดาดฟ้า ราดซีอิ๊วผสมมิรินลงไป แล้วคลุกมือกับข้าวสุกอุ่นๆ กินอยู่กับที่ — นั่นคือจุดกำเนิดของ เทโคเนะซูชิ จาก "คลุกมือ" (手こね) ด้วยกัน ปัจจุบันร้านอาหารในอิเสะ-ชิมะปรับสูตรให้มีความอ่อนโยนขึ้น หมักปลาคัตสึโอะ (หรือปลาทูนา) ในซีอิ๊วหวานเย็น แล้วเรียงบนข้าวสุกปรุงรสบนฐานใบชิโซะ เสิร์ฟในถังไม้ทรงกลมสวยงาม รสชาติสะอาดสดชื่น หวานเค็มพอดีคำ
3
ถ้าอิเสะมีของหวานชิ้นเดียวที่ทุกคนต้องกินก่อนกลับบ้าน — มันคืออากาฟุกุโมจิ โมจิสีขาวนุ่มเด้งหุ้มด้วยถั่วแดงบดสีน้ำตาลแดงที่ปั้นเป็นรูปคลื่นน้ำ ดีไซน์ที่ไม่เคยเปลี่ยน นับตั้งแต่ก่อตั้งร้านมา — คลื่นน้ำนั้นคือลำน้ำอิซูซุที่ไหลผ่านศาลเจ้า และโมจิขาวกลมคือก้อนกรวดสีขาวในน้ำ กินในร้านพร้อมชาโฮะจิชะ (ชาเขียวคั่ว) ร้อนๆ รสชาติของความเรียบง่ายที่ไม่ต้องมีอะไรมากกว่านี้ แนะนำลองกินเปล่าก่อน แล้วจิ้มเกลือเม็ดละเอียดเล็กน้อย — มิติรสชาติจะเปลี่ยนเลย
4
ชื่อเมืองอิเสะไม่ได้ตั้งตามศาลเจ้าเพียงอย่างเดียว — ตำนานหนึ่งบอกว่ากุ้งมังกรที่หาได้มากในน่านน้ำชายฝั่งนี้มีส่วนด้วย Ise-ebi (伊勢海老) คือกุ้งมังกรสายพันธุ์ Panulirus japonicus ไม่มีก้ามใหญ่เหมือนกุ้งมังกรแอตแลนติก แต่มีหนวดยาวสีแดงสด เนื้อหวานเด้งและสะอาดกว่า เสิร์ฟได้ทั้งแบบ ซาชิมิสด (เนื้อใสน้ำแข็งแห้ง) ย่างเนย หรือ แกงมิโซะ จากกระดองต้ม รสซุปน้ำมันกุ้งเข้มข้นที่ไม่มีใครทำแบบนี้ได้ ฤดูกาลคือตุลาคมถึงเมษายน ช่วงนอกฤดูห้ามจับ
5
บอกตรงๆ ว่าถ้าไม่ได้กินสเต็กมัตสึซากะในมิเอะ ก็เท่ากับว่ายังไม่ได้สัมผัสตัวจริงของวากิวสายนี้ มัตสึซากะวากิว เลี้ยงในจังหวัดมิเอะตั้งแต่ยุคเอโดะ ลักษณะเด่นคือไขมันแทรกในเส้นใยกล้ามเนื้อละเอียดมากจนดูคล้ายหินอ่อน รสชาติหวานละมุน เนื้อสัมผัสละลายบนลิ้นกว่าโกเบและโออิตะ ในเมืองอิเสะกินได้ที่ร้าน Butasute โรงฆ่าสัตว์เก่าแก่ตั้งแต่ปี 1909 ที่มีทั้งเนื้อสไปค์ย่างถ่านหน้าร้าน ราคา ~¥800/ไม้ และชุดมื้อกลางวันสุกี้ยากี้หรือสเต็กในร้าน
6
ถ้าจะรวมรสชาติของอิเสะไว้ที่เดียว นั่นคือ โอคาเกะโยโคโช — ย่านที่ออกแบบมาให้สร้างบรรยากาศตลาดยุคเอโดะ-เมจิ ตั้งอยู่กึ่งกลางถนนโอฮาราอิมาชิ (Oharaimachi) ห่างจากทางเข้าศาลเจ้าโนอิคุประมาณ 5 นาทีเดิน มีร้านอาหารและของว่างประมาณ 50 ร้าน ไฮไลต์ที่ควรหยุดกิน ได้แก่ มิตาราชิดังโงะ (ข้าวเหนียวปั้นกลมราดซอสมิตาราชิ ¥180–250/ไม้) เนื้อมัตสึซากะเสียบไม้ย่างถ่าน และโคร็อกเกะ (Croquette) ของ Butasute ¥100 ชิ้นเดียวกรอบอร่อยเกินคาด สาเกสดจาก Iseman Naiku-mae Shuzojo ครึ่งถ้วย ¥300