โกเบไม่ได้มีแค่สเต็กวากิว — โซบาเมชิทอดกระทะจากครัวช่างทำรองเท้า อาคาชิยากิจุ่มดาชิร้อน โคร็อกเกะวากิว ¥90 ข้างถนน และของหวานสไตล์ตะวันตกที่กลิ่นอายยุโรปยังลอยอยู่ในซอกตึกเก่า
โกเบเปิดท่าเรือต้อนรับโลกภายนอกก่อนเมืองใดในญี่ปุ่นยุคใหม่ พ่อค้าอังกฤษ เยอรมัน อเมริกัน และจีน นำทั้งภาษา สถาปัตยกรรม และรสชาติอาหารมาไว้ในซอกถนนเดียวกัน ผลลัพธ์คือฉากอาหารที่ซับซ้อนและแปลกตาแบบที่หาไม่ได้ที่อื่นในญี่ปุ่น — ร้านเบเกอรีในอาคารโบสถ์เก่า ไชนาทาวน์ที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศ ย่านผลิตสาเกที่มีโรงต้ม 40 แห่ง และเนื้อวากิวที่โลกรู้จักในชื่อ Kobe Beef
แต่คนโกเบไม่ได้กินแต่สเต็กวากิว ของกินที่คนท้องถิ่นผูกพันมากที่สุดคือ โซบาเมชิ — ข้าวผัดยากิโซบะในซอสดำที่เกิดขึ้นจากความขัดสนหลังสงคราม และ อาคาชิยากิ ลูกแป้งไข่หมึกเนื้อนุ่มที่กินกับดาชิร้อนแทนซอส สองเมนูนี้พิสูจน์ว่าโกเบเป็นเมืองที่รู้จักทำให้ความเรียบง่ายกลายเป็นของที่ลืมยาก
เรียงตามความเป็นเอกลักษณ์ — จากวากิวที่โลกรู้จักไปถึงเมนูที่โกเบทำดีที่สุดแต่ไม่ค่อยมีใครพูดถึง
1
บอกเลยว่าไม่ใช่เนื้อ A5 ทั่วไป — โกเบบีฟแท้ตามกฎหมายคือเนื้อวัวสายพันธุ์ Tajima จากจังหวัดฮิโยโงะที่ผ่านเกณฑ์เข้มงวด BMS 6 ขึ้นไป น้ำหนักเนื้อ 470 กิโลกรัมหรือน้อยกว่า และต้องเชือดในโรงชำแหละที่ได้รับอนุญาตในจังหวัด ทำให้จำนวนวัวที่ผ่านเกณฑ์มีน้อยมากต่อปี วิธีกินที่ดีที่สุดคือ เทปปันยากิ ดูเชฟย่างต่อหน้าบนแผ่นเหล็กร้อน เนื้อหั่นบางเพื่อให้รสมันละลายในปากทันที ไม่ต้องใส่ซอสอะไรเลย
2
เคยเจอไหมที่อาหารอร่อยสุดกลับเกิดจากความขัดสน — โซบาเมชิเกิดขึ้นในย่าน Nagata ช่วงหลังสงครามโลก เมื่อช่างทำรองเท้าขอให้เจ้าของร้านทอดริมถนนผัดข้าวกล่องที่เหลือรวมกับยากิโซบะที่กำลังทอดอยู่บนกระทะ เขาหั่นข้าวก้อนลงไปและผัดพร้อมกัน — รสซอสดำเข้มข้น หอมควัน เนื้อหนึบเป็นข้าวผัดกึ่งเส้น กลายเป็นเมนูที่คนโกเบกินมาแล้วตลอด 70 ปี ราคาถูก อิ่มเร็ว กินได้ทุกวัน
3
ลองนึกภาพทาโกะยากิที่ปรัชญาตรงข้ามกันทั้งหมด — อาคาชิยากิใช้ไข่เยอะมากจนแป้งเนื้อนุ่มฟูเหมือนออมเล็ต กรอบบางๆ แค่ผิว ข้างในมีหมึกน้อยชิ้นซ่อนอยู่ ไม่ราดซอส ไม่โรยมายองเนส แต่จุ่มกินในถ้วย ดาชิน้ำใสร้อนที่ทำจากสาหร่ายคอมบุและคัตสึโอะ รสชาติหวานละมุน อุ่นจากข้างใน เป็นอาหารที่กินแล้วอยากนั่งนิ่งๆ สักครู่ ราคา 14 ลูกราว ¥600–800 เป็นของขบเคี้ยวตอนบ่ายที่ดีที่สุดในโกเบ
4
นี่คือวิธีกินโกเบบีฟที่ถูกที่สุดในโลก — ร้านขายเนื้อย่าน Motomachi โดยเฉพาะ Moriya Shoten ขายโคร็อกเกะใส่เนื้อ Kobe beef minced ผสมมันฝรั่งในราคาแค่ ¥90 ต่อชิ้น ขายได้วันละกว่า 2,000 ชิ้น เปลือกแพนโกสีน้ำตาลทองกรอบแตก ข้างในมันฝรั่งขาวอ่อนหอมเนย กลิ่นเนื้อวากิวลอยออกมาตอนกัดคำแรก กินยืนข้างร้านได้เลย ไม่ต้องนั่ง ไม่ต้องจอง
เกี๊ยวโกเบมีจุดต่างชัดเจน — ทั้งประเทศกินกับซีอิ๊วและน้ำส้ม แต่โกเบกินกับ ซอสมิโซะแดง ที่ผสมเนื้อสับและเครื่องเทศ รสเข้มข้นและลึกกว่า ซ่อมซ้ำเนื้อสับข้างในให้รู้สึกอิ่มขึ้น ย่าน Nankinmachi (ไชนาทาวน์) มีร้านเกี๊ยวหลายแห่ง แต่ที่คนโกเบรู้จักกันดีคือ Gyoza Gansoen ซึ่งทำตามสูตรที่เปลี่ยนแปลงน้อยมากมาหลายสิบปี เกี๊ยว 7 ลูกต่อจาน ¥600–800 รสซอสมิโซะติดปากอีกนาน
6
โกเบเปิดรับชาวตะวันตกตั้งแต่ปี 1868 — ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวเยอรมัน อังกฤษ และอเมริกันนำ เบเกอรี วิธีทำขนมปัง และสูตรขนมหวานมาฝากไว้ในครัวโกเบ จนถึงวันนี้โกเบยังมีคัลเจอร์ขนมหวานที่แตกต่างจากเมืองอื่นในญี่ปุ่น ร้าน Freundlieb ในอาคารโบสถ์เก่าอายุร้อยปีเสิร์ฟขนมปังแป้งแม่สูตรเยอรมัน ส่วน Kobe Frantz ขึ้นชื่อเรื่อง magic strawberry pudding และ butter sand ที่เป็นของฝากประจำเมือง กินขนมในโกเบคือการกินประวัติศาสตร์ไปพร้อมกัน
โกเบกว้าง แต่ย่านอาหารดีที่สุดอยู่ในรัศมีเดินจาก Sannomiya ทั้งนั้น
ไชนาทาวน์ที่เก่าแก่และใหญ่เป็นอันดับสองในญี่ปุ่น — ก่อตั้งปี 1868 โดยพ่อค้าจีนที่มาพร้อมกับการเปิดท่าเรือ เกี๊ยวมิโซะซอส บะหมี่จีน เป็ดย่าง และโซบาเมชิสาขา Nagata Tank Suji รวมอยู่ในซอยเดียว แออัดช่วงวันเสาร์–อาทิตย์และเทศกาลตรุษจีน แต่ถ้าไปวันธรรมดาเช้าจะเงียบและสนุกกว่า
Motomachi Shopping Street ยาว 1.2 กิโลเมตรมีร้านขายเนื้อเก่าแก่ที่ขายโคร็อกเกะวากิวข้างถนน Kitano ขึ้นเขาเล็กน้อยมีคาเฟ่ในบ้านทรงตะวันตกหลายแห่งและ Freundlieb เบเกอรีในโบสถ์เก่า เหมาะกับคนที่อยากเดินช้าๆ กินทีละจานพร้อมดูสถาปัตยกรรมเก่า
หัวใจของโกเบ — ทั้งร้านอาหารราคาถูกในตลาด Ichiba Dori และร้านสเต็กวากิวระดับ Mouriya อยู่ในย่านเดียวกัน ร้านอาคาชิยากิหลายร้านเปิดบนถนนรอบสถานี ตลาด covered ที่ยาวที่สุดในโกเบ Sannomiya Center-gai ให้ทั้งช้อปปิ้งและอาหารกลางวันใต้หลังคา
นาดะผลิตสาเก 30% ของทั้งญี่ปุ่น มีโรงต้มถึง 40 แห่ง หลายแห่งเปิดร้านอาหารภายในโรงต้มที่จับคู่ไคเซกิกับสาเกสดจากถัง ร้าน Sakabayashi ของ Kobe Shushinkan เสิร์ฟไคเซกิ lunch ¥2,000 ลงมา ท่ามกลางอาคารไม้โรงต้มอายุร้อยกว่าปี ถ้าอยากกินอาหารที่ "รู้สึกโกเบ" ที่สุดในหนึ่งมื้อ นี่คือคำตอบ
คนโกเบบอกปากต่อปากมาหลายสิบปี — ใส่ในรายการก่อนออกเดินทาง
Mouriya เป็นหนึ่งในร้านที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกในแง่การเสิร์ฟโกเบบีฟแท้ — อาคารสูงสองสามชั้น มีเตาเทปปันทุกชั้น ดูเชฟย่างวากิว A5 ต่อหน้า 6 ด้าน รสเนื้อที่หาไม่ได้จากที่ไหน ราคาสมเหตุสมผลสำหรับวัตถุดิบระดับนี้ แนะนำให้จองล่วงหน้าอย่างน้อย 1 สัปดาห์ โดยเฉพาะมื้อเย็นวันเสาร์
ร้านเกี๊ยวที่ทำให้รู้ว่าซอสมิโซะแดงกับเกี๊ยวเข้ากันได้ดีกว่าที่คิด เกี๊ยว 7 ลูกต่อจาน ผิวนิดหน่อยกรอบ ไส้หมูสับชุ่มน้ำ กินกับซอสมิโซะที่เสิร์ฟแยกในถ้วยเล็ก ที่นี่ไม่ใหญ่ อาจต้องรอคิวช่วงมื้อเที่ยงวันหยุดสักเล็กน้อย
ร้านขายเนื้อที่เงียบๆ ดูไม่น่าตื่นเต้น แต่ขายโคร็อกเกะวากิวทอดสดได้วันละ 2,000 ชิ้นมาหลายสิบปี ยืนรอหน้าร้าน เจ้าหน้าที่หยิบใส่ถุงกระดาษให้ กินยืนตรงนั้นเลย ไม่มีโต๊ะ ไม่มีเมนู มีแค่โคร็อกเกะที่อร่อยที่สุดในราคา ¥90
ร้านที่ทำให้เข้าใจว่าทำไมโกเบถึงมีวัฒนธรรมขนมปังที่ต่างจากเมืองอื่น — ช่างทำขนมปังสายเยอรมันเปิดร้านนี้ในโบสถ์หินเก่าย่าน Kitano เพดานสูง หน้าต่างกระจกสี และกลิ่นแป้งอบอบอุ่น อบขนมปัง sourdough ทุกวัน รวมถึง butter rolls และ cinnamon rolls สูตรแผ่นดินใหม่
ถ้าอยากกินมื้อที่รู้สึก "โกเบ" ที่สุดในงบเหมาะสม — Sakabayashi เสิร์ฟไคเซกิ lunch ในอาคารโรงต้มสาเก Kobe Shushinkan ผู้ผลิตสาเก Fukuju (เสิร์ฟในงานรับ Nobel Prize!) ทุกจานใช้วัตถุดิบจากฮิโยโงะ เช่น ปลาทะเลเซโตะในของสด ผักจาก Tamba และพากันสาเก premium เพียง 3 ชนิดเพื่อไม่ให้รสชาติซับซ้อนเกินไป