ราเม็งเกลือน้ำซุปใสที่เก่าแก่ที่สุดในฮอกไกโด ปลาหมึกสดจากช่องแคบสึการุที่เขียดตรงหน้า ข้าวหน้าซีฟู้ดในตลาดเช้าตีห้า อิกาเมชิของว่างขบวนรถไฟ และเบอร์เกอร์ท้องถิ่นที่ชนะทุกเชนใหญ่ในบ้านตัวเอง — นี่คือฮาโกดาเตะ
ฮาโกดาเตะเปิดท่าเรือรับต่างชาติตั้งแต่ปี 1859 — ก่อนซัปโปโร ก่อนโตเกียวยุคใหม่ พ่อค้าชาวจีนที่ขนเส้นหมีเข้ามาจากเรือนำสิ่งที่ต่อมากลายเป็น ราเม็งเกลือฮาโกดาเตะ เข้ามาด้วย ทำให้ฮาโกดาเตะได้รับการยอมรับว่าเป็นต้นกำเนิดของราเม็งในฮอกไกโด น้ำซุปใสเหลืองอ่อนที่กลมกล่อมจากคอมบุและกระดูกไก่กลายเป็นอัตลักษณ์ของเมือง
ในเวลาเดียวกัน ฮาโกดาเตะตั้งอยู่ตรงปากช่องแคบสึการุ (Tsugaru Strait) ที่เป็นแหล่งปลาหมึกที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น หมึกสด ที่นี่หวานและเนียนจนต่างจากที่อื่นอย่างเห็นได้ชัด ตลาดเช้าอาไซจิ (朝市 · Asaichi) เปิดตั้งแต่ตีห้าเต็มไปด้วยซีฟู้ดที่จับมาเมื่อคืน และ Donburi Yokocho ข้างๆ คือแถวร้านข้าวหน้า 19 ร้านที่คนต่อแถวมาจากทั่วญี่ปุ่น เราเลือก 6 จานและประสบการณ์ ที่บอกเล่าฮาโกดาเตะได้ดีที่สุด
เรียงตามความเป็นเอกลักษณ์ — จานที่หาที่ไหนก็ไม่เหมือนจานที่นี่
1
เมืองฮอกไกโดส่วนใหญ่เลือกมิโซะหนักๆ หรือซีอิ๊วเข้ม แต่ฮาโกดาเตะเลือกความเรียบงาม — น้ำซุปเกลือสีทองอ่อนใสจนเห็นก้นชาม ต้มจากกระดูกหมู กระดูกไก่ และสาหร่ายคอมบุจากทะเลใต้ฮอกไกโด รสสะอาดกลมกล่อมที่ไม่หนักปาก ลองเปรียบเทียบ: ซัปโปโรเหมือนโอเปร่า ฮาโกดาเตะเหมือนดนตรีแชมเบอร์ — ทั้งคู่ดีคนละแบบ เส้นเหลืองหยักนิดแน่นพอดี ท็อปด้วยชาชูสองชิ้น ต้นหอมสับ เมนมะ และไข่สุกแช่ซีอิ๊ว ร้าน Ajisai ก่อตั้งปี 1930 เป็นตัวเลือกที่ไม่มีใครเถียง
2
บอกตรงๆ: คนในฮอกไกโดที่กินหมึกมาทั้งชีวิตยังบอกว่าต้องมาฮาโกดาเตะเพื่อกินหมึกที่ดีที่สุด ช่องแคบสึการุที่อยู่ตรงหน้าเมืองเป็นแหล่งหมึกสายพันธุ์ Surume Ika (スルメイカ) ที่เนื้อหวานและเนียนเป็นพิเศษ ฤดูกาลหมึกเริ่ม 1 มิถุนายน ถึงตุลาคม เป็นช่วงที่ดีที่สุด กินเป็นซาชิมิ (เนื้อโปร่งแสงละลายในปากกับวาซาบิและซีอิ๊ว) หรือสั่ง Iki-Ika Odori-don ที่ตลาดเช้า ซึ่งหมึกมีชีวิตกระดิกหนวดบนข้าวร้อนๆ ก่อนกิน
3
ถ้าจะกินอาหารเช้าในฮาโกดาเตะมื้อเดียว — ให้เป็นไคเซ็นดง ข้าวร้อนหอมควันในชามใหญ่ราดด้วยซีฟู้ดสดหั่นบางที่จับมาเมื่อคืน ไม่ว่าจะเป็นหมึกสด ปลาแซลมอน ไข่ปลาแซลมอน (ikura) หอยเม่น (uni) ปลาหอกแชงไฮ้ และปู แถว Donburi Yokocho ใน Asaichi มีร้าน 19 ร้านเรียงกัน แต่ละร้านแข่งกันด้วยความสดและราคา บางร้านมีระบบ "กินได้เท่าไรก็เอา" สำหรับท็อปปิ้ง คู่กับซุปมิโซะเนื้อปูร้อนๆ เป็นมื้อที่ดีที่สุดในวัน
เคยนึกสงสัยไหมว่าทำไมคนญี่ปุ่นต่อแถวยาวที่สถานีรถไฟเพื่อซื้อของกินขบวนรถ (ekiben)? อิกาเมชิจาก Mori Station ทางตะวันออกของฮาโกดาเตะคือคำตอบ — หมึกตัวเล็กสองตัวยัดด้วยข้าวเหนียวและข้าวหอมมะลิสองพันธุ์ผสมกัน ต้มช้าๆ ในน้ำซีอิ๊วหวานจนข้าวดูดรสของตัวหมึกเข้าทุกเมล็ด ทำมาตั้งแต่ปี 1941 ราคาถุงละ ¥500–600 (2 ตัว) ซื้อได้ที่อาไซจิและร้านของฝากทั่วเมือง ไม่ต้องไปถึง Mori ก็หาซื้อได้
5
นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่รู้จักยากิโทริว่าคือไก่เสียบไม้ย่างถ่าน — แต่ฮาโกดาเตะใช้ หมูเสียบไม้ เป็นหลัก ไม่มีไก่ เหตุผลในอดีตคือหมูราคาถูกและเนื้อแน่นกว่าในภูมิอากาศหนาว ย่างบนถ่านโรยซอสลับแต่ละร้าน หอมควันหอมน้ำมันหมูจนกระเพาะทำงาน ราคาไม้ละ ¥200–400 กินร้อนๆ คูล กับเบียร์ Sapporo หรือไวน์ข้าวของจริง ย่าน Daimon Yokocho คือสถานที่ที่ดีที่สุด — อิซากายะเล็กๆ นั่งเคาน์เตอร์ 10 ที่ เปิดตั้งแต่เย็นจรดดึก บรรยากาศอบอุ่นแบบโรงหนังหลังสงคราม
ลองนึกภาพเชนเบอร์เกอร์ที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1987 มีทั้งหมด 17 สาขา — ทุกสาขาอยู่ในฮาโกดาเตะเท่านั้น ไม่มีแฟรนไชส์ไปไหนเลย Lucky Pierrot เคยได้รับโหวตให้เป็น "ร้านเบอร์เกอร์ท้องถิ่นที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น" เมนูหลักคือ Chinese Chicken Burger — ไก่ทอดซอสหวานเปรี้ยวสไตล์จีนคล้าย Sweet and Sour แปะในขนมปังอ่อน รสชาติชนิดที่กินแล้วต้องหัวเราะว่าทำไมถึงดี ราคาไม่แพงเลย เบอร์เกอร์เริ่มต้น ¥350–600 สาขาหน้าสถานีเปิดตลอดและเดินถึงได้ทันที
กินให้ครบทุกเมนูในวันเดียว — เส้นทางที่เดินสะดวกจาก JR Hakodate Station
สามย่านที่ครอบคลุมทุกมื้อและทุกงบ
ตลาดขนาด 33,000 ตร.ม. เปิดตั้งแต่ตี 5 ประกอบด้วย 4 ส่วนหลัก — ตลาดสดปลาและผัก ร้านขายปลีกผู้ผลิต Ekini Market และ Donburi Yokocho (แถวร้านข้าวหน้า 19 ร้าน) ของสดหมุนเวียนทุกวัน ไฮไลต์: สถานีตกหมึกมีชีวิต (ตกได้แล้วกินเป็นซาชิมิ) และ Iki-Ika Odori-don ข้าวหมึกเขียดที่กระดิกหนวดบนจาน
ย่านที่อยู่อาศัยรอบปราสาทดาวห้าแฉก — ร้านราเม็งเกลือชั้นดีหลายร้านตั้งอยู่ที่นี่ รวมถึง Ajisai ร้านดั้งเดิมปี 1930 และร้านกาแฟและร้านขนมที่คนท้องถิ่นใช้เป็นประจำ บรรยากาศเงียบสงบไม่มีนักท่องเที่ยวหนาแน่น คิวสั้นกว่าร้านใกล้สถานีมาก
ย่านยาไทที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของญี่ปุ่นนับจากโทโฮกุขึ้นมา อิซากายะขนาดเล็กนั่งเคาน์เตอร์ 10 ที่เรียงกันทั้งสองฝั่ง แต่ละร้านเชี่ยวชาญอาหารต่างกัน — ยากิโทริหมู หอยสด ซาชิมิ และเมนูอิซากายะมาตรฐาน ตี๋กลิ่นควันถ่านลอยออกมาตั้งแต่ยังอยู่หัวตรอก